چند ماهی از فارغ شدن از دانشجویی ام نمی گذره ، و چند ماهی هم از معلم شدنم نمی گذره !

زمانی که دانشجو بودم یکی ازاستادای خوبم گفت بچه ها شما انگیزه های زندگی من هستید !

تعجب کردم با خودم گفتم : استاد همسر به اون خوبی ، بچه های خیلی خوب ، امکانات آنچنانی ، کلی کتاب و مقاله چاپ شده  ، کلی سفر های خارج از کشور و شبکه ارتباطی به اون گستردگی داشت و حالا از وسط اون همه آدم ما دانشجو ها شده بودیم انگیزه های زندگیش !

حق داشت الان که خودم تو اون موقعیت قرار گرفتم خیلی وقتها همین احساس رو دارم ، گاهی اوقات فکر می کنم چی می شد می تونستم به دانشجوهام بگم که چقدر دوستشون دارم و چقدر از اینکه تدریس می کنم لذت می برم ، فقط من نیستم که بهشون یاد می دم بلکه ازشون یاد هم می گیرم به این می گن یک تعامل دو طرفه ! در این مدت تدریس چیزی که دستگیرم شده اینه که احتمال پیشروی به سمت استبداد چقدر در یک معلم یا استاد می تونه زیاد  باشه ! دارم سعی می کنم مستبد نباشم سعی می کنم !! ایجاد یک محیط دموکراتیک و در عین حال حفظ نظم و حال و هوای جدیت در کلاس خیلی سخته .

شاید خودخواهی باشه از اینکه بگم تونستم تا حدی اعتماد دانشجوهام رو جلب کنم اونقدر که نگن چه استاد بی سوادی ! حضور و غیاب نمی کنم ولی تو همه کلاسهام دانشجوها شرکت می کنن  با اینکه درسهای من فقط جنبه خوندنی داره حل کردنی هم نیستند ! شاید هم اشتباه کردم و به خاطر جذابیت خود درسهای جامعه شناسی باشه!

 " اما ای حرمت سپیدی کاغذ

 نبض حروف ما

 در غیبت مرکب مشاق می زند

 در ذهن حال جاذبه شکل از دست می رود

باید کتاب را بست

باید بلند شد

در امتداد وقت قدم زد

گل را نگاه کرد "