از خوندن مطلبی با عنوان "وقتي موشها آشپزخانه را ميچرخانند از محسن آزرم"
واقعاً لذت بردم گفتم شما هم بی نصیب نمانید جز پیوندهای روزانه است چند تا ازجملاتش رو اینجا آوردم
استاد «نجف دريابندري»، در مقدمه «كتاب مستطاب آشپزي»اش مينويسد: «در اينكه هر هنري، يك قريحه ذاتي ميخواهد يا نه، علما و عقلا بحث بسيار كردهاند؛ آنچه جاي بحث ندارد، اين است كه اولا هيچ قريحهاي بدون آموزش به جايي نميرسد، و ثانيا هيچ آدمي نيست كه نتواند با آموزش، قريحههاي خفته و نهفته خود را بيدار و شكفته كند.» [كتاب مستطاب، صفحه 11]
همينجا ميشود به تكه ديگري از نوشته استاد «دريابندري» اشاره كرد كه وقتي به «آشپزي فرانسوي» ميرسد، ميگويد: «در فرهنگ فرانسوي، آشپزي نوعي هنر به شمار ميرود و مردم فرانسه درباره آن با همان علاقه و اطلاعي سخن ميگويند كه غالبا در مورد هنرهاي نقاشي و ادبيات و موسيقي از خود نشان ميدهند. بههميندليل، آشپز حرفهاي يا شف (chef) فرانسوي، كه معمولا حرفه خود را نزد استاد تحصيل كرده است، هنرمنديست كه مردم براي او احترام فراوان قائل هستند.» [كتاب مستطاب، صفحه 146]
فکر می کنم بشه گفت بین سلیقه و ذائقه غذایی آدمها ونوع فرهنگشون رابطه وجود دارد
آدم پرخوری نیستم عملاً شاید بشه گفت که کم هم می خورم ولی از خوردن غذای خوب لذت می برم !آدمهای معدودی رو دیدم که از خوردن یک غذا لذت ببرن !
خوشمزه ترین غذایی که خوردم – البته به جز غذاهای مامان پز- خونه یکی از آشناهامون در اهواز بود ، گرچه چاشنی غذاهای خوزستانی ها عالی ولی علاوه بر اون چاشنی خوشمزه آبادانی ،چاشنی مهرو محبت وافری رو هم که بهش اضافه می کنن طعم و مزه غذا رو صد چندان می کنه !
