چند ماه پیش در واقع آبان ماه 86, تعدادی از جزوه های درسی دوران دانشجویی ام را به یکی از کارمندان آموزش و پرورش امانت دادم اصلن این آقا رو تا اون روز ندیده بودم  آدرسم رو از یکی از هفته نامه های محلی که گهگاهی واسشون می نویسم کشف کرده بودن خلاصه اینکه قرار شد فردای اون روز از جزوه ها کپی بگیرن و بر گردونن! اما تا الان که 10 خرداد 87 است نتوانسته ام . جزوه ها رو پس بگیرم ! هر بار که زنگ می زنم یا به اداره مربوطه می رم با جواب همیشگی  ی چشم می یارم منزلتون نیازی نیست شما زحمت بکشید و بیایید ! روبرو می شم ,  گرچه بارها و بارها بهشون گفتم  شما اگر زحمتتون هست بیارید اداره خودم میام ازتون می گیرم ! اما اگر شما رنگ و رخساره جزوه ها را دیده اید من هم دیده ام

نکات ایمنی برای امانت دادن جزوه ها :

-  اگر قصد کردید جزوه ای را به کسی امانت دهید حتمن یک سری کپی از آن بگیرید و نزد خود نگه دارید که اگر باز هم کسی از شما جزوه ای خواست بتوانید دیگران را هم در راه علم و دانش کمک نمایید .

-  از امانت دادن کتاب و جزوه های خود دل نگران و دلسرد نشوید حالا هر گونه ناملایمات و  ضررهایی هم که در این راه دیدید به خاطر منور گرداندن راه علم از امانت دادن دست نکشید .

- در راه باز پس گیری امانتتتان هر چقدر هم رفت و آمد کنید و خسته شوید باز مستدام و کوشا بمانید و از رو نروید و امیدتان را از دست ندهید زیرا بالاخره  شاید امانتی بهتان برگردانده شود – از آنجا که بالاخره نیمی از جزوه ها دیروز به دستم رسید می گویم .

- و در نهایت به قول خاله جان معلممان که گفت چرا قبل از دادن جزوه هات  در مورد این آدم از من نپرسیدی ؟ جل الخالق تا حالا شنیده و دیده بودیم در مورد خواستگاری , چیزی بری تحقیق ! اما دیگه آدمهای اینطوری کار رو به جایی می رسونن که آدم مجبور بشه به قول خاله جان در مورد امانت گیرندگان محترم هم تحقیقات به عمل بیاورد – گر چه این آدم مثل اینکه خیلی سابقش خرابه  !